"Sprawdzę" - ileż w tym energii

Czas czytania: 1 min. 20 sek.

Pada proste pytanie, na które nie zna się odpowiedzi – prowokuje zatem do udzielenia tej najprostszej, czyli „nie wiem”. Ciągle tak jest… niestety.

Po co ciągle o tym przypominać

Nie ma sensu dociekanie w ilu szkoleniach, warsztatach i przy różnych okazjach wielu wykładowców, nauczycieli, szkoleniowców, trenerów i im podobnych już tę kwestie poruszało.

Wystarczy?

Niektórzy powiedzieliby, że tak. Bo ile można przekonywać o sprawach tak oczywistych i wielokrotnie poruszonych.

Obserwując życie, bywając w sklepach (no cóż – czasem trzeba coś jeść) bądź będąc odbiorcą usług różnych, na zadane pytanie, które jest trudne bądź unikatowe, bardzo często (przynajmniej ja tak trafiam) nadal otrzymuję odpowiedź: „NIE WIEM”.

Słowa mają moc

Nie chodzi mi dzisiaj jednak o to, jak przygotowani są do swoich ról pracownicy, sprzedawcy i doradcy, lecz jaka dokładnie treść opuszcza ich otwór gębowy (cytując z pewnego filmu), gdy nie znają odpowiedzi na zadane pytanie.

Oczywiście, że najprostszym i pierwszym skojarzeniem jest wybrzmiałe „nie wiem”, bo… po prostu nie wiedzą, nie znają odpowiedzi, zawieruszyła się, odeszła w niepamięć, a może w ogóle do nich nigdy dana wiedza nie dotarła.

Rzecz w tym, że sformułowanie „nie wiem” niesie ze sobą dużo więcej niż się wydaje.

Nie chcę jednak wyżywać się na negatywnym przekazie, lecz skupić na tym, jak może to brzmieć inaczej.
Zamiast stwierdzenia, które już padło powyżej (chcę je omijać, jak się tylko da, więc już go więcej nie przytoczę), może paść na przykład:

DOWIEM SIĘ

bądź

SPRAWDZĘ

Piękne i proste alternatywy, które nie tylko stanowią odpowiedź, z której wybrzmiewa to, od czego zaczyna się mój post, ale jednocześnie
- jest nacechowane pozytywnie
- niesie pewną energię
- przekazuje zaangażowanie w pomoc osobie pytającej.

Trudne tylko na początku

Czy mogą takie stwierdzenia przychodzić do głowy równie szybko, jak to, od którego chcemy uciec? Zdecydowanie tak, ale... trzeba ćwiczyć, ćwiczyć, ćwiczyć.